LITHOGRAFIE

Over lithografie of vlakdruk.

Water en vet stoten elkaar af. Gebaseerd op deze vondst ontwikkelde de
Tsjechische Alois Senefelder in 1798 de lithografie; in Nederland ook wel steendruk of vlakdruk genoemd.
Na +_ de 50-er jaren is de lithografie als commerciële drukmethode vervangen door de offset. Hierna is de lithografie vnl. door kunstenaars geëxploiteerd en uitgebuit.
Rechtstreeks op een harde kalksteen uit het Jura tijdperk, wordt met een  vethoudend tekenmateriaal een afbeelding aangebracht. Tekenen en schilderen op de steen met alle denkbare nuances is mogelijk.
Na een preparatie van de steen met Arabische gom en salpeterzuur vindt er een “chemische” reactie plaats tussen het vette tekenmateriaal en de poriën van de steen. Het resultaat is een zgn. vetbeeld in de steen. Dit vetbeeld is een exacte kopie van de tekening. Het vetbeeld is in staat om drukinkt in elke kleur aan te nemen.
Om de steen te drukken wordt het oppervlak met een spons en water gevocht. Het vetbeeld stoot het water af en de niet betekende delen van de steen blijven vochtig. Dit maakt het inrollen van de steen met een immers vette inkt mogelijk. Papier erop, door de pers halen… et voila een lithografie.